Bir öykü – Bir insan
Gecenin sessiz karanlığında iki ayak sesi. Duyabilene ses, duyamayana iz, öylece yürür… Yürür gider de nereye gideceğini bilemeden dalgın, dalgın. Az önce neşeli miydi, üzgün müydü, yorgun muydu bilinmez. Belki de çok hararetli bir sohbetten geliyordu bilinmez. Her ne yaşandıysa sessizlik hakimdi artık. Adeta karanlık dans ediyordu. Neden uzun yürüyüşü tercih etmişti. Acaba evi çok […]
